விழியின் மழை

கருப்பு வெள்ளை மேகங்கள் நடுவே
தோன்றும் அந்த விழியின் மழை

பள்ளம் நிறைய திரண்டு நிற்கும்
இமைகள் என்னும் அணைகள் தாண்டும்
கன்னம் எனும் நிலத்தில் பாய்ந்து
உதட்டில் இறங்கும் உணர்வின் வெள்ளம்

ஒவ்வொரு மழையும் கதை சொல்லும்
மனதின் பாரம்தனை அடித்துச் சென்று
கவலை எல்லாம் அது வெல்லும்


நாவில் கலந்து உயிருள் கலக்கும்
ஏங்கும் மனதின் தாகம் தீர்க்கும்

இன்பம் துன்பம் இரண்டிற்கும்
கண்ணீர் மட்டும் ஒன்றுதான்

எனவே இரண்டையும் ஒன்றாக
கருதி வாழ்வில் முன்னேறு,
என்னும் உயர்ந்த கருத்தினை
உணர்த்தி காற்றில் கரைந்திடும்.

இன்பத்தமிழ்

நமக்குள் மழை பெய்த போதும்
ஒரு வெப்பம் தான் உண்டாச்சு

மழையில் நனைகயிலே
இரு சிற்பமும் ஒன்றாச்சு

மழை பெய்து முடிக்கையிலே
இந்த உலகே அற்பமாச்சு.

நிலாச்சோறு

நிலவை நம்பியில்லை,
உன் அன்பை நம்பி.
ஏன் எனில்,
நிலவும் ஏமாற்றும்
அமாவாசை அன்று.


இணைப்பு
___________
இறைவா,
உன் படைக்கும் திறன்
காணாமல் போய் விட்டதா?
தாயை பூமிக்கு அனுப்பி வைத்திருக்கிறாய்..

அழகு

 

வானின் அழகு
மழையால் மண்ணை
செழிப்பக்கும் போது மட்டும்..
வானவில்லில்..

மனிதனின் அழகு
பிறருக்கு உதவி
செய்யும் போது மட்டும்..
உதவி பெற்றவனின் சிரிப்பில்..

ஊர்வலம்

நீ பறிக்கும் போது
மலர்கள் கூட சந்தோஷமாய் இறக்கும்
அதன் இறுதி ஊர்வலம்
உன் கூந்தலில் என்பதால்.

என் கல்லறையில் ஒரு சொட்டாவது கண்ணீர் விடு
அதில் நான் மீண்டும் உயிர்த்தெழுவேன்
உன் கண்ணீர் துடைக்க.

**தலைப்பு என்ன வைப்பதென்று தெரியவில்லை.
உணர்வு புரிந்தால் நீங்களே சொல்லுங்கள்.**

தாயைப் பிரிந்து..

கருவில் இருந்தேன் உன்னோடு
என் உயிரில் இருந்தாய் நீ என்னோடு
இப்போது பிரிந்து செல்கிறேன் உன் நினைவோடு
உழைத்து உன்னைக் காப்பேன் என்ற கனவோடு
மீண்டுமொரு விடுமுறை நாள் வரும்
நான் தூங்க அவளின் மடியோடு.