கனாக் காலம்

வகுப்பின் முதல்நாள் காலை;
நம்பிக்கையுடன் வைத்தோம்
உள்ளே எங்கள் காலை.

மனதின் ஆவல்
இதயத் துடிப்பினில் கேட்கும்;
ஒவ்வொரு கண்ணும்,
புதிராய் மின்னும்.

புதுப்புது முகங்கள்,
அறிமுகம் மெதுவாய்;
அதிலுள்ள தயக்கம்,
அதை ஆக்கிடும் அழகாய்.
புதுப்புது உறவுகள்
தோழனாய் தோழியாய்.

கடமை ஏதும் இல்லை;
கவலை ஏதும் இல்லை;
விடுதி உணவு என்ற
ஒன்றே ரொம்ப தொல்லை;

ஆசிரியரின் அறிவுரை
எங்க மூளைக்கு எட்டல;
ஊர் முழுக்க சுற்றிட
மீதி நேரம் பத்தல;


இரவுக்கு காவலாய்
விடிய விடிய அரட்டைகள்;
நிலவு கண்டு வியக்கும்
எங்கள் இந்தத் திறமைகள்;

விடிந்தபின் சூரியனை
எழுப்பிவிட்டு தூங்குவோம்;
கனவில் கன்னி தேவதைகள்
கண்டு தூக்கம் தொலைத்திடுவோம்.

கற்றது நாங்க கள்ளத்தனம் இல்ல
கல்லூரி பரிட்சையில் தோல்வியும் இல்ல.

நாங்க ஒரு வரி படிச்சு
ஒன்பது பக்கம் எழுதி

வாத்தி ஒரு மணி நேரத்தில்
எண்பது தாள் திருத்தி

நாலு சுவருக்குள் உருவாகும்
பட்டதாரி நாங்கள்,
நாட்டின் எதிர்காலத் தூண்கள்.

போ நீ போ..

 Inspired from "போ நீ போ" song in the movie '3'. Read it in the original song's rhythm.

போ நீ போ..
போ நீ போ..

ஒரு வார்த்தை சொல் போதும்
உயிர் உருகும் அன்பே போ

மௌனத்தினால் கொள்ளாதே
உயிர் கருகும் அன்பே போ

நான் கிறுக்கும் வார்த்தை எல்லாம்
உன் பெயர்தான் அன்பே போ

நான் கேட்கும் சத்தமெல்லாம்
உன் குரல்தான் அன்பே போ

என் கண்ணீரில் உன் நெஞ்சம்
கரையாதா அன்பே போ

உன் செவ்விதழ்கள் எனைப் பார்த்து
சிரிக்காதா அன்பே போ

உன் கண்ணிமைகள் எனைக் கொஞ்சம்
அழைக்காதா அன்பே போ


உனக்காக ஒரு ஜென்மம்
போதாதா அன்பே போ

உனக்காக உயிர் வாழும்
ஒரு ஜீவன் இங்கேதான்

எதற்காக பிடிவாதம்
ஏமாற்றம் அன்பே போ

காலமெல்லாம் கவி பாடும்
என் காதல் அன்பே போ


காலடியில் நீ கசக்கி விட்டாய்
கருணை இல்லா அன்பே போ
......
......

இதுவரை சொல்லிய வார்த்தைகள் யாவும்
உன் சிறு செவிகளில் விழவில்லையா

சொன்னவை எல்லாம் செவிதனில் கேட்டும்
சிறை விட்டு பறக்க மனமில்லையா
.....
.....
ஏழு ஜென்மமும் உன் காதலில்லா
ஏழையா நான் இங்கே அன்பே போ


போ நீ போ.................

பெருமிதம் :)

கரியாய் போனாலும் கரைவது இல்லை
புதைந்து போனாலும் சிதைவது இல்லை
பொறுமை என்னும் ஆயுதம் கொண்டு
வைரமாய் வளர்வோம் வைராக்கியம் கொண்டு

அழிவே இல்லை ஆத்மாவிற்கு
இழிவே இல்லை இந்தியனுக்கு..
 
காற்றாய் பறப்போம் கவலை வேண்டாம்
மேகத்தை முட்டி மழையாய் வருவோம்

உயிரை விடவும் மானம் பெரிதே
என்று வாழும் உயிர்கள் இங்கே
தெய்வம், கோயில் ஆயிரம் உண்டு
உயர்ந்து நிற்கும் மலைகள் உண்டு
அதில் பாய்ந்தோடும் நதிகள் உண்டு

மழை தரும் மரங்கள் கண்டு
அதில் கூடு கட்டும் தேனீ வண்டு..

கண்ணைப் பார்த்து பேசாப் பெண்கள்
கண்ணை அன்றி பார்க்கா ஆண்கள்

கர்ப்பின் அர்த்தம் கருவில் கற்றோம்
ரத்த உடையில்தான் உலகை பார்த்தோம்

பொம்மைக்கும் உடை அணியும்
பெருமை வாய்ந்த இனம்தான் நாங்கள்..

விழியின் மழை

கருப்பு வெள்ளை மேகங்கள் நடுவே
தோன்றும் அந்த விழியின் மழை

பள்ளம் நிறைய திரண்டு நிற்கும்
இமைகள் என்னும் அணைகள் தாண்டும்
கன்னம் எனும் நிலத்தில் பாய்ந்து
உதட்டில் இறங்கும் உணர்வின் வெள்ளம்

ஒவ்வொரு மழையும் கதை சொல்லும்
மனதின் பாரம்தனை அடித்துச் சென்று
கவலை எல்லாம் அது வெல்லும்


நாவில் கலந்து உயிருள் கலக்கும்
ஏங்கும் மனதின் தாகம் தீர்க்கும்

இன்பம் துன்பம் இரண்டிற்கும்
கண்ணீர் மட்டும் ஒன்றுதான்

எனவே இரண்டையும் ஒன்றாக
கருதி வாழ்வில் முன்னேறு,
என்னும் உயர்ந்த கருத்தினை
உணர்த்தி காற்றில் கரைந்திடும்.

இன்பத்தமிழ்

நமக்குள் மழை பெய்த போதும்
ஒரு வெப்பம் தான் உண்டாச்சு

மழையில் நனைகயிலே
இரு சிற்பமும் ஒன்றாச்சு

மழை பெய்து முடிக்கையிலே
இந்த உலகே அற்பமாச்சு.

நிலாச்சோறு

நிலவை நம்பியில்லை,
உன் அன்பை நம்பி.
ஏன் எனில்,
நிலவும் ஏமாற்றும்
அமாவாசை அன்று.


இணைப்பு
___________
இறைவா,
உன் படைக்கும் திறன்
காணாமல் போய் விட்டதா?
தாயை பூமிக்கு அனுப்பி வைத்திருக்கிறாய்..

அழகு

 

வானின் அழகு
மழையால் மண்ணை
செழிப்பக்கும் போது மட்டும்..
வானவில்லில்..

மனிதனின் அழகு
பிறருக்கு உதவி
செய்யும் போது மட்டும்..
உதவி பெற்றவனின் சிரிப்பில்..